مقدمه و هدف: همودیالیز وضعیت سلامت و نقش های فردی بیماران را تحت تاثیر قرار داده و بر کیفیت زندگی آنان تاثیر گذار است. بنابراین بررسی روش های مختلف آموزشی جهت بهبود کیفیت زندگی بیماران همودیالیزی حایز اهمیت است. این پژوهش با هدف مقایسه تاثیر آموزش فردی و همتا بر کیفیت زندگی بیماران همودیالیزی انجام شد. روش کار: . در پژوهش نیمه تجربی حاضر، 32 بیمار همودیالیزی از مراکز آموزشی درمانی شهید رحیمی و شهدای عشایر شهر خرم آباد به صورت در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی ساده در دو گروه فردی و همتا قرار گرفتند. بعد از آماده کردن افراد همتا، 4 جلسه آموزشی توسط همتایان برای گروه آموزش همتا در طول یک ماه اجرا شد. آموزش فردی توسط پژوهشگر به مدت 15 تا 20 دقیقه در 4 جلسه طی یک ماه صورت گرفت. داده ها قبل از مداخله، بلافاصله بعد از مداخله و یک ماه پس از مداخله با استفاده از پرسشنامه مشخصات جمعیت شناختی و شاخص کیفیت زندگی فرانس و پاورس جمع آوری گردید. تحلیل داده ها با استفاده از آزمون آماری کای-دو، آزمون دقیق فیشر و آزمون آماری تی مستقل در نرم افزار spss نسخه 23 انجام گردید. یافته ها: بین میانگین نمره کیفیت زندگی کل بیماران 2 گروه در طول زمان تفاوت معنا داری وجود داشت (P<0/001). همچنین بین میانگین کلیه ابعاد کیفیت زندگی بیماران در گروه آموزش فردی و آموزش همتا در طول زمان تفاوت معنا داری وجود داشت (P <0/001). این تغییرات از زمان قبل از مداخله تا بلافاصله بعد از مداخله معنا دار (P=0/45) نبود. ولی یک ماه بعد از مداخله افزایش معنا داری در میانگین نمره کیفیت زندگی بیماران آموزش همتا در مقایسه با بیماران آموزش فردی وجود داشت (P=0/001) نتیجه گیری: بین میانگین کلیه ابعاد کیفیت زندگی بیماران آموزش فردی و آموزش همتا در طول زمان تفاوت معنا داری وجود داشت. لذا استفاده از آموزش همتا به عنوان روش مقرون به صرفه و در دسترس می تواند در آموزش به بیماران همودیالیزی موثر باشد.

هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر آموزش همتا بر پیامدهای نارسایی قلبی در افراد مبتلا به این سندرم در ایران صورت گرفت. زمینه: نارسایی قلبی یک سندرم بالینی پیچیده است که به دلیل ماهیت مزمن، پیشرونده و غیرقابل برگشت، به عنوان یک مشکل مربوط به سلامت عمومی مطرح می شود. روش کار: جست وجوی جامع در پایگاه های داده ای علمی و موتورهای جست و جو شامل Science Direct، Scopus، PubMed، Google Scholar، و Medline با کلید واژه های نارسایی قلبی و آموزش همتا به دو زبان فارسی و انگلیسی به منظور یافتن مطالعات چاپ شده بین سال های 2000 تا 2018 انجام شد. تعداد 17 مقاله یافت شد که بر اساس معیارهای ورود، تعداد 2 مقاله انگلیسی و 4 مقاله فارسی مورد بررسی قرار گرفتند. یافته ها: مطالعات انجام شده در مورد تاثیر آموزش همتا بر پیامدهای بیماران نارسایی قلبی در ایران نشان داد این آموزش ها سه پیامد خودمراقبتی، کیفیت زندگی و خودکارآمدی افراد با نارسایی قلبی را مورد بررسی قرار داده اند و این روش آموزشی بر هر سه مولفه تاثیر مثبتی داشته است. نتیجه گیری: آموزش همتا باعث بهبود و ارتقای خودمراقبتی، خودکارآمدی و بهبود کیفیت زندگی افراد مبتلا به نارسایی قلبی شد. بهره گیری از این برنامه آموزشی به عنوان یک روش آموزشی موثر، مقرون به صرفه و بدون نیاز به تجهیزات ویژه توصیه می گردد.

هدف: این تحقیق با هدف تعیین تاثیر آموزش همتا بر کیفیت زندگی مبتلایان به نارسایی قلبی انجام شد.زمینه: نارسایی قلبی یکی از شایع ترین بیماری های مزمن است که با کاهش کیفیت زندگی همراه است. با توجه به نقش مثبت آموزش در ارتقای کیفیت زندگی، یافتن یک روش آموزشی مناسب در بهبود کیفیت زندگی این بیماران حائز اهمیت است.روش کار: در این مطالعه نیمه تجربی یک گروهی، 60 بیمار مبتلا به نارسایی قلبی به صورت در دسترس و بر اساس معیارهای ورود، در سال 1395 انتخاب شدند. چهار جلسه آموزشی توسط افراد همتا برای گروه همتا در طول یک ماه اجرا شد. ابزار جمع آوری داده ها نسخه فارسی پرسشنامه فرانس و پاورس بود که برای سنجش کیفیت زندگی مبتلایان به نارسایی قلبی، قبل و یک ماه بعد از مداخله، تکمیل گردید. جهت تحلیل داده ها از آزمون های آماری توصیفی و استنباطی استفاده شد.یافته ها:میانگین نمره کیفیت زندگی بیماران نارسایی قلبی، قبل از مداخله، 134.5 با انحراف معیار 2.4 و یک ماه بعد از مداخله، 163.2 با انحراف معیار 8.7 بود و آزمون تی زوجی نشان دهنده تفاوت معنی دار آماری بین میانگین نمره کیفیت زندگی قبل و بعد از مداخله بود (P<0.0001). این یافته نشان داد آموزش همتا بر کیفیت زندگی بیماران نارسایی قلبی تاثیر دارد و باعث بهبود آن شده است.نتیجه گیری: آموزش همتا باعث بهبود و ارتقای کیفیت زندگی مبتلایان به نارسایی قلبی می شود. بر این اساس، پیشنهاد می شود پرستاران از این روش آموزشی برای بیماران دچار نارسایی قلبی استفاده نمایند.

مقدمه: عصر کنونی شاهد پیشرفت چشمگیری در زمینه فن آوری بوده است. یکی از جدیدترین فناوری ها واقعیت مجازی می باشد. واقعیت مجازی در بسیاری از مناطق مختلف زندگی ما ادغام شده است، از بازی های ویدیویی گرفته تا موارد مختلف استفاده صنعتی و همچنین در زمینه آموزش، مسافرت، مراقبت های بهداشتی، سرگرمی و تحقیق. علاوه بر این مطالعات بسیاری به اهمیت تکنولوژی واقعیت مجازی در زمینه های روانشناسی و درمان اختلالات روانی مانند ترس از پرواز، مدیریت استرس و بسیاری موارد دیگر اشاره کرده اند. علی رغم سود مندی ارائه شده برای واقعیت مجازی، نگرش بیماران مبتلا به اختلالات روانی نسبت به استفاده از آن هنوز نامشخص است. لذا هدف این مطالعه طراحی پرسشنامه ای با هدف میزان پذیرش تکنولوژی واقعیت مجازی در بین بیماران مبتلا به اختلالات روانی بود. روش کار: این مطالعه ی طراحی و پیاده سازی ابزار در دو فاز طراحی و بررسی روایی و پایایی پرسشنامه در سال 1400 انجام شد. در این مطالعه برای بررسی روایی محتوایی از ضریب های CVR و CVI استفاده شد و با کمک روش آلفای کرونباخ، پایایی درونی آن تعیین گردید. نتایج: در مطالعه حاضر شاخص روایی محتوا 8/ 0 تعیین شد که عددی قابل قبول برای این پرسشنامه می باشد. همچنین آلفای کرونباخ 7/. به دست آمد و همبستگی بین سوالات در سطح معناداری 0. 0001 قابل قبول بود. نتیجه گیری: بر اساس نتایج مطالعه حاضر درباره بررسی شاخص های روایی و پایایی مرتبط با پرسشنامه ذکر شده مشخص گردید که پرسشنامه مذکور از روایی و پایایی مناسبی برای بررسی میزان پذیرش تکنولوژی واقعیت مجازی در بین بیماران مبتلا به اختلالات روانی برخوردار می باشد

مقدمه: مولتیپل اسکلروزیس از شایع ترین بیماری های مزمن سیستم عصبی مرکزی است که باعث اختلالات روانی از جمله اضطراب در بیماران می گردد. از آنجایی که گروه همتا بهتر می توانند با همتایان خود ارتباط برقرار کنند و آنها را به انتخاب رفتارهای بهداشتی مناسب تشویق کنند، این پژوهش با هدف تعیین تاثیر برنامه آموزش گروه همتا بر میزان اضطراب بیماران مولتیپل اسکلروزیس انجام شد.روش ها: این پژوهش یک مطالعه نیمه تجربی است که سال 1390 در انجمن ام اس ایران (تهران) با نمونه گیری 110 بیمار مولتیپل اسکلروزیس به صورت در دسترس و تخصیص آنها در دو گروه تجربی و شاهد (هر گروه 55 بیمار) به صورت تصادفی انجام گردید. پس از آماده کردن گروه همتا، 6 جلسه آموزشی توسط افراد همتا برای گروه تجربی در طی 6 هفته انجام شد. جهت سنجش اضطراب از پرسشنامه DASS-21 استفاده گردید که قبل و بعد از 4 ماه در هر دو گروه تکمیل گردید. داده ها با استفاده آزمون های آماری کای دو، تی زوجی و تی مستقل آنالیز گردیدند.نتایج: آزمون تی مستقل اختلاف معناداری را بین میانگین نمره اضطراب بیماران گروه تجربی و شاهد قبل از مطالعه نشان نداد، لیکن بعد از اجرای مداخله اختلاف معناداری بین میانگین نمره اضطراب در دو گروه نشان داده شد (p=0.032). آزمون تی زوجی اختلاف معناداری در سطح اضطراب بیماران گروه تجربی بعد از مداخله نشان داد (p=0.002)، در حالی که همین آزمون اختلاف معناداری را در سطح اضطراب بیماران گروه شاهد نشان نداد (p=0.659).نتیجه گیری: اجرای برنامه آموزش گروه همتا باعث کاهش سطح اضطراب بیماران مولتیپل اسکلروزیس گردید. لذا بهره گیری از این برنامه آموزشی به عنوان یک روش آموزشی موثر، مقرون به صرفه و بدون نیاز به تجهیزات ویژه توصیه می گردد.

پژوهش حاضر با هدف ارزیابی دوره های آموزش الکترونیکی بر اساس اصول مبنایی آموزش مریل و طراحی انگیزه ای کلر و همبستگی آن با پیشرفت یادگیری و رضایت از دوره در آموزش عالی انجام شد. در این پژوهشِ از نوع همبستگی، تعداد 546 نفر از دانشجویان حاضر در دوره های آموزشی الکترونیکی مقطع کارشناسی دانشگاهها، با روش نمونه گیری خوشه ای چند مرحله ای به عنوان نمونه انتخاب شدند. ارزیابی کیفیت دوره ها با استفاده از ابزار ارزشیابی کیفیت آموزش اثربخش بر اساس اصول مبنایی و طراحی انگیزه ای - کنترل ارادی با ضریب پایایی آلفای کرانباخ 79/0 انجام شد. پیشرفت یادگیری و رضایت از دوره به ترتیب با استفاده از مقیاس سنجش پیشرفت یادگیری با ضریب پایایی75/0، و رضایت از دوره با ضریب پایایی 83/0 مورد سنجش قرار گرفت. نتایج حاصل از آزمون های همبستگی، تحلیل واریانس و رگرسیون چند متغیری نشان دهنده همبستگی مثبت و معنادار میان تلفیق اصول مبنایی آموزش و عناصر انگیزه ای – کنترل ارادی با پیشرفت یادگیری و رضایت دانشجویان از دوره بود. در این میان عناصر فعال سازی، نمایش، یکپارچگی، حل مسئله، توجه، ارتباط، خودتنظیمی و کنترل محیط بیشترین همبستگی را با این متغیرها نشان دادند. در مجموع، نتایج حاکی از ارتباط معنادار اصول مبنایی و انگیزه ای با کیفیت دوره های آموزش الکترونیکی بود.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

زمینه و هدف: شیوع بیماری های مزمن در دوران سالمندی از جمله دیابت با آموزش رفتارهای خودمراقبتی به خصوص از طریق گروه همتا قابل کنترل است. با توجه به اینکه بیماران مسن شرایط ویژه ای دارند و دچار عوارض بیشتری هستند، لذا آموزش خودمراقبتی در این بیماران از اهمیت ویژه ای برخوردار است. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر آموزش با گروه همتا بر خودمراقبتی سالمندان مبتلا به دیابت در مراکز منتخب سلامت شهر اصفهان اجرا شده است. روش بررسی: کارآزمایی بالینی حاضر به مقایسه 21 سالمند مبتلا به دیابت بالای 65 سال دریافت کننده آموزش توسط آموزش دهنده همتا و 23 سالمند دریافت کننده آموزش توسط آموزش دهنده غیر همتا (آموزش توسط محقق) پرداخته است (طی 4 ماه). نمونه ها به روش تخصیص تصادفی در دو گروه قرار گرفتند. رفتارهای خودمراقبتی توسط پرسشنامه، در 4 حیطه رژیم غذایی، ورزش، تست گلوکز و مصرف داروهای دیابت بررسی شد و نتایج بین دو گروه مقایسه شدند. جهت آزمون های آماری از آزمون t مستقل و جهت مقایسه سه زمان در یک گروه از آنالیز واریانس با مشاهدات تکراری استفاده گردید. یافته ها: نمره کل خودمراقبتی در گروه آزمون به طور معنی داری از 31±5.61 به 42±7.01 بلافاصله بعد مداخله و 35.55±5.11 یک ماه بعد از مداخله افزایش یافت، درصورتی که در گروه کنترل افزایش معنی دار نبود. در مقایسه حیطه های مختلف، تنها در حیطه ورزش یک ماه بعد مداخله این تفاوت معن دار بود (P=0.05). همچنین بین سطح تحصیلات با نمره خودمراقبتی رابطه مستقیم وجود داشت. نتیجه گیری: با توجه به یافته ها، آموزش در زمینه دیابت به بیماران سالمند توسط فرد همتا می تواند خودمراقبتی را در آن ها ارتقا بخشد، بنابراین به کارگیری آموزش با گروه همتا، می تواند به عنوان یک روش موثر در بیماران دیابتی مسن توصیه گردد.